Camiler, hem mimari hem de işlevsel açıdan birçok bölüme ayrılır ve her biri ibadet, eğitim ve sosyal etkileşim için özel bir anlam taşır. Caminin en belirgin bölümü namaz kılınan ana mekândır, burası genellikle geniş ve sade tutulur, cemaatin rahatça saf tutmasına olanak sağlar. Mihrab, kıble yönünü gösteren ve imamın namaz kıldırdığı girintili yapıdır; hemen yanında yer alan minber ise hutbe ve vaazların verildiği yüksek kürsüdür. Camilerde ayrıca müezzin mahfili, müezzinin ezan ve kamet okuduğu özel alan olarak bulunur. Kubbe, caminin mimari estetiğini tamamlayan ve sesi akustik olarak dağıtan önemli bir unsurdur. Avlu, camiye girişte karşılaşılan açık alan olup, bazen şadırvanla birlikte abdest alma yeri olarak kullanılır. Büyük camilerde derslikler, kütüphaneler ve vakıf odaları gibi bölümler de yer alabilir; bu alanlar caminin sadece ibadet değil, aynı zamanda eğitim ve sosyal hizmet merkezi olarak da işlev gördüğünü gösterir.
